Lekki dołek

Wczoraj miałam dołek.  Taki średni.  Było mi smutno.  Agata opowiedziała mi o swoich marzeniach, które stara się zrealizować i właściwie to zaczynają być planami. Ona chce w przyszłym roku wyjechać do Japonii. Najpierw na 3 miesiące. Boję się o nią. 

Boję się też tego, że kiedyś wyprowadzi się z Niemiec i stracę z nią kontakt. 

Bardzo bym za nią tęskniła.  Może moja mama tak samo tęskniła za mną?

Próbowałam sobie wczoraj przemówić do rozsądku na różne sposoby. 

Gośka też nie ma ciągle kontaktu z Bogusią.

Trzeba pozwolić dzieciom pójść własną drogą. Moja potrzeba ciągłego kontaktu tylko ją ogranicza.

Tracąc ją "z oczu" lepiej żeby wyjechała na drugi koniec świata i żyła po swojemu, niż gdybym miała stracić ją z powodu choroby czy wypadku.

Takie różne myśli chodzą mi po głowie. No i jeszcze Eryk. Męczy się chłopak tym rozstaniem. Już dawno powinna się z nim rozstać jeśli stwierdziła, że to nie jest miłość jej życia. Namąciła mu w głowie i w życiu.